- Kurs turystyki wysokogórskiej – lodowcowej ; cena 1500 zł.

- Sam przejazd dla chętnych ; cena 300 zł.

zapraszam ; JACEK CZECH

Do zobaczenia w skałach !

Termin; 10-15 marzec 2012 r. , Tatry – Hala Gasienicowa.

Organizujemy kurs skiturowy połączony z zimową turystyką wysokogórską ;

jest on przeznaczony dla osób początkujących jednak takich którzy już zetknęli się z nartami ;

Program obejmuje wkłady oraz zajęcia praktyczne między inyni z zakresu;

- poruszanie sie po lodowcu w zespole dwu i wieloosobowym, używanie raków, czekana (techniki),hamowanie upadku na śniegu , lodzie, wyciąganie ze szczeliny lodowcowej, asekuracja liną , zjazd na linie, nawigacja w górach ,stanowiska w terenie śnieżnym i lodowym,

- dedektory lawinowe, lawinoznastwo, testy lawinowe

- jama śnieżna oraz biwak w górach

- wspinaczka (na wedkę) w terenie lodowym(lodospady), skalnym i mikstowym, asekuracja na wędkę,

- dopasowanie i przygotowanie sprzętu skiturowego, zakładanie śladu turowego , zakosy , plaowanie trasy narciarskiej podejściowej oraz zjazdu, zjazdy dopasowane do umiejetności oraz warunków terenowo lawinowych, wycieczki narciarsko-wspinaczkowe,

Prowadzący;  ZOSIA BACHLEDA i JACEK CZECH

miejsce ; HALA GĄSIENICOWA – TATRY

termin ; 10 – 15 marzec 2012 r.

kontakt ; 602749730 , wskale.jczech@wp.pl

Zapraszamy ; Halina i Jacek Czech „W SKALE”

Zapraszamy na kurs lodowcowo-wysokogórski dla osób z doświadczeniem górskim

Termin: 10.XI. – wyjazd w czwartek wieczorem; trzy dni zajęć lodowcowych z próbą wyjścia na szczyt Grossglokner, powrót 13.XI. wieczorem tak aby przed świtem w  poniedziałek być na Śląsku.

cena : 1500 zł

Zapraszamy !!!

Istnieje  możliwość organizacji wyjazdów także w innych terminach ; zapraszamy również w Tatry.

Wyjazd w czwartek 27 X wieczorem – cztery dni wspinania na maxa; powrót 31 X w poniedziałek wieczorem tak aby 1 XI przed świtem być na Śląsku.

OSP- SŁOWENIA ; super rejon wspinaczkowy dla njlepszych wspinaczy na świecie (Misja Peć); dla początkujących wspinaczy super sektor (Ćirny Kal) 

cena; 280 zł.

ZAPRASZAMY !!!

Prowadzenie – juniorzy

Uczniowie Szkół Podstawowych i Gimnazjalnych rywalizowali z podziałem na kategorie dziewcząt i chłopców. Ta największa niezależna wspinaczkowa impreza w tych kategoriach wiekowych w Polsce, zgromadziła prawie 80 zawodników z całego kraju (w sumie na wszystkich czterech tegorocznych edycjach wystartowało 240 młodych wspinaczy).

Czasówki

Zwycięzcami tegorocznych gierałtowickich zawodów byli ci wspinacze, którzy okazali się wszechstronni. Najlepszych wyłoniono po zliczeniu punktów za trudność, czas i bouldering.

Na ściance rywalizowali poza gospodarzami z UKS „W SKALE” Gierałtowice także goście z Orzesza, UKS Brzeszcze, Pawłowic, GTW Gliwice, Pyskowic, „CW TRANSFORMATOR” Katowice, KW Jastrzębia-Zdrój, SP 31 Zabrze, „CW CECHOWNIA” Rybnik, „CW TOTEM” Bielsko-Biała, MDK Tomaszów Mazowiecki, „Strefa Wspinania” Krakowa, KW Warszawa i Wodzisławia Śląskiego.

Bouldering – maluchy, poniżej bouldering w kategorii juniorek

W zaciętej walce młodych wspinaczy dopingowali licznie zgromadzeni kibice, w tym: rodzice, trenerzy, koledzy. Tak, jak w roku ubiegłym nad zawodami patronat objęły władze Gminy i GOK Gierałtowice, który ufundował puchary.

W tym roku wprowadziliśmy znaczącą innowację. Zawodników ze szkoły podstawowej podzieliliśmy na trzy grupy wiekowe, co dodało całej rywalizacji atrakcyjności i znacznie zwiększyło frekwencję. Jak się okazało, na wszystkich tegorocznych zawodach Turnieju 4 Ścianek kategoria dzieci 9-11 lat była najbardziej obsadzona. Gierałtowice znów gościły zawodników, którzy w przyszłości zapewne jeszcze wielokrotnie staną na podium i, czego im życzymy, wzmocnią Reprezentację Polski we wspinaczce sportowej na arenach międzynarodowych.

Po zawodach

Organizatorami i sponsorami imprezy byli:

• Urząd Gminy i Gminny Ośrodek Kultury Gierałtowice
• Szkoła w Gierałtowicach
• UKS „OLIMP” – sekcja wspinaczki sportowej „W SKALE”
  Szkoła Wspinaczkowa Haliny i Jacka Czech „W SKALE”
• LHOTSE
• MILO
• UNI-SPORT
• MAMMUT
• HiMOUNTAIN
• HURTOWNIA „FATRA”
• TENDON
• hipointer.tv
• CLIMBON

Autorami dróg byli Jacek i Jacek Czech – Szkoła Wspinaczkowa „W SKALE”, KS „KANDAHAR”, KW KATOWICE.

***

MISTRZOSTWA ŚLĄSKA 2011 – wyniki:

Maluchy do 8 lat
dziewczynki:

1. Dorota Czech – W SKALE Bełk
2. Olga Tyrna – TOTEM Bielsko-Biała
3. Wiktoria Golec – W SKALE Gierałtowice

chłopcy:

1. Marcin Szopa – TOTEM Bielsko-Biała
2. Jan Kroszka – W SKALE Gierałtowice
3. Konrad Korczyk – UKS Brzeszcze

Dzieci 9-11 lat
dziewczynki:

1. Weronika Wojdyła – SP 31 Zabrze
2. Dominika Pisarska – SP 31 Zabrze
3. Karolina Skibińska – SP 31 Zabrze

Podium dziewczynek

chłopcy:

1. Rafał Bąk – CW TRANSFORMATOR Katowice
2. Igor Wolski – SP 31 Zabrze
3. Kajetan Kupś – STREFA WSPINANIA Kraków

Młodzicy 12-13 lat
dziewczynki:

1. Barbara Salwińska – STREFA WSPINANIA Kraków
2. Ida Kupś – STREFA WSPINANIA Kraków
3. Angela Celusta – KW Jastrzębie – Zdrój

Podium młodziczek

chłopcy:

1. Maksymilian Benek – Skarpa Bytom
2. Joachim Cecelski – TOTEM Bielsko-Biała
3. Daniel Galiński – W SKALE Gierałtowice

Juniorzy 14-16 lat
dziewczyny:

1. Małgorzata Szymańska – UKS Brzeszcze
2. Elżbieta Czech – WSKALE, KS KANDAHAR
3. Dominika Nalepa – KW Jastrzębie-Zdrój

chłopcy:

1. Bartłomiej Kaczmarczyk – KW Jastrzębie-Zdrój
2. Gniewko Wawrzyńczak – TOTEM Bielsko-Biała
3. Szymon Papiernik

Podium juniorów

Klasyfikacja generalna VI TURNIEJU 4 ŚCIANEK 2011:

Dziewczęta – maluchy do 8 lat:

1. Dorota Czech – W SKALE BEŁK
2. Olga Tyrna – TOTEM BIELSKO-BIAŁA
3. Marysia Borucka – TOTEM BIELSKO-BIAŁA

Dziewczęta – dzieci 9-11 lat:

1. Klaudia Michałowska – KW JASTRZĘBIE- ZDRUJ
2. Monika Błachut – STREFA WSPINANIA KRAKÓW
3. Gosia Chmiała – TOTEM BIELSKO-BIAŁA

Dziewczęta – młodzicy 12-13 lat:

1. Ida Kupś – STREFA WSPINANIA – KRAKÓW
2. Basia Salwińska – STREFA WSPINANIA KRAKÓW
3. Angela Celusta – KW JASTRZĘBIE-ZDRÓJ

Dziewczęta – gimnazjum:

1. Gosia Szymańska – UKS BRZESZCZE
2. Patrycja Nalepa – KW JASTRZĘBIE- ZDRÓJ
3. Elżbieta Czech – W SKALE, KS KANDAHAR

Chłopcy - maluchy do 8 lat:

1. Marcin Szopa -TOTEM BIELSKO-BIAŁA
2. Krzysztof Korczyk -UKS BRZESZCZE
3. Konrad Korczyk- UKS BRZESZCZE

Dzieci - chłopcy 9-11 lat:

1. Rafał Bąk – TRANSFORMATOR KATOWICE
2. Kuba Sucharski -TOTEM BIELSKO-BIAŁA
3. Kajetan Kupś -STREFA WSPINANIA – KRAKÓW

Chłopcy – młodzicy 12-13 lat:

1. Maksymilian Benek – SKARPA BYTOM
2. Wojtek Pełka – STREFA WSPINANIA
3. Szymon Pęcikiewicz – UKS BRZESZCZE

Chłopcy – gimnazjum:

1. Bartosz Kaczmarczyk – KW JASTRZĘBIE
2. Igor Fojcik – CW CECHOWNIA RYBNIK
3. Gniewosz Wawrzyńczak – TOTEM BIELSKO-BIAŁA

Wszystkim wolontariuszom z KS „KANDAHAR”, KW JASTRZĘBIE-ZDRÓJ, UKS BRZESZCZE, „TOTEM” BIELSKO-BIAŁA oraz innym osobom, które dopomogły w tej wielkiej imprezie w imieniu zawodników i swoim bardzo dziękujemy. Halina i Jacek Czech („W SKALE”) ]]> http://wskale.pl/archives/248/feed 0 http://wskale.pl/archives/216 http://wskale.pl/archives/216#comments Wed, 02 Mar 2011 19:06:23 +0000 jczech http://host3.miglandz.pl/?p=216 16 lutego 2011

W dniach 16.01. – 05.02. 2011 zespół w składzie Jacek Czech (KW Katowice, KS Kandahar) iArtur Magiera (KW Katowice) działali w górach Patagonii. Celem był trawers masywu Cerro Torre od północy do południa.

Klasyczny widok – Cerro Torre prawie całe w chmurach, a Fitz Roy prawie cały w słońcu
(fot. arch. A. Magiera, J. Czech)

***

17 stycznia wieczorem docieramy z Arturem do El Chalten (400 m n.p.m.). We wtorek, 18 stycznia załatwiamy formalności w Parku Narodowym i gnamy na biwak De Agostini (600 m n.p.m.) nad jeziorkiem Laguna Torres. Następnego dnia rozmawiamy na temat pogody i warunków w górach z Amerykaninem (Jackiem) i Niemcem (Ewo) oraz Czechem (Petrem), którzy w tej dolinie siedzą od bardzo wielu dni. Niestety pogoda i warunki od kilku tygodni są złe. Cerro Torre i nasza grań jest niewidoczna, szczyty zakrywają chmury, wysoko pada śnieg, ściany są oblepione, niżej leje deszcz, no i oczywiście wieje. Podmuchy wiatru czasami tak silne, że wszystko zawiewa drobny piasek przyniesiony znad jeziorka. Po naszym „Taborze” głównie chodzimy w kurtkach puchowych i czapkach.

• I próba

W czwartek 20 stycznia wstajemy o 4.00 z chęcią wyjścia, jednak padający z powrotem deszcz kładzie nas spać. Wstajemy o 9.00 i widzimy, że lekko się wypogadza i dwie godziny później spakowani na 5 dni wychodzimy. Za pomocą tyrolki przefruwamy z worami nad wypływającą z Lago Torres rwącą rzeką Rio Fitz Roy.

Tyrolka na Rio Fitz Roy (fot. arch. A. Magiera, J. Czech)

Mijamy obrywające się w jeziorku czoło lodowca Glacjar Grande i jego lewym skrajem idziemy w kierunku naszej grani (Cerro Grande). Niestety zaczyna padać deszcz. Około 18.00 po dotarciu na wysokość 1700 m n.p.m. doszczętnie przemoczeni w kłębach mgły decydujemy się na zostawienie depozytu i powrót na „Tabor”. O 22.30 jesteśmy szczęśliwie na dole. Następne dwa dni przeznaczamy na suszenie. W tych dniach nikt nie wychodził powyżej moren bocznych lodowca, my skorzystaliśmy tylko tyle, że wynieśliśmy szpej i wstępnie zlustrowaliśmy teren.

Taborowe życie (fot. A. Magiera, J. Czech)

W niedzielę 23 stycznia schodzę do El Chalten po dobrą prognozę – we wtorek ma być lampa, opad ma być zerowy, więc napieramy.

• II próba

W poniedziałek 24 stycznia wstajemy o 4.00 i idziemy w górę. Dzięki lekkim plecakom do naszego depozytu docieramy o godzinie 10.00. Lekka mżawka ustępuje koło południa, a silny wiatr co jakiś czas rozwiewa chmury i nareszcie zaczynamy dostrzegać przełęcz Doblado (2450 m n.p.m.). Do siodła przełęczy docieram o 16.00, jednak szalejący wiatr i zerowa widoczność nie pozwala na nią wejść , więc 20 metrów niżej kopiemy jamę, gdzie zostajemy na noc. Następny dzień witamy o godzinie 4.00. Jest lampa! Szybko się szpeimy, wiążemy się i wchodzimy na przełęcz. Grań szczytu Cerro Nato (2797 m n.p.m.) wygląda niebezpiecznie, więc chcemy przetrawersować od zachodu w kierunku Cerro Adela Sur i dalej w stronę Cerro Torre.

Rano wchodzimy na Col Doblado (fot. arch. A. Magiera, J. Czech)

Nawiane z tej strony kilkudziesięciometrowe grzyby lodowe robią imponujące wrażenie, sprawiają wrażenie nieosiągalnych, irracjonalnych budowli. Pierwszy przewieszony fragment lodu pokazuje, że jego wierzchnia warstwa może być bardzo krucha i głęboka. Po pokonaniu kilku takich prożków osiągamy małe siodełko, z którego zaczynamy schodzić w stronę przełęczy Col Trento. Godzina niebezpiecznego trawersu na czubkach raków w ostrym mrozie pokazuje nam, że schodzimy w otchłań wielkich szczelin i seraków. Ostatnią szansą wydaje nam się próba wspięcia wprost, w górę w linii spadku na wierzchołek Cerro Nato.

Wspinaczkę zaczynamy lodową rynną (50 m, 60 st.) pod lodowy grzyb, dalej w lewo skos (75 m, miks III) do lodowej ścianki. Ową ścianką w górę (20 m, 95 st.). Teraz lodową rynną pomiędzy wielkimi grzybami lodowymi (30 m, 60 st.) pod urwisko skalne zamknięte od góry przewieszoną lodową barierą. Najpierw lewym skrajem tych skał (30 m, III ) do miejsca, gdzie ich dachówkowate ukształtowanie pozwala na diagonalny trawers w prawo pod ścianę lodu (20 m, IV). Szczyt wydaje się osiągalny, tuż tuż – dosłownie na wyciągnięcie ręki.

Oblepiony szczyt Cerro Torre widziany z zach. ściany Cerro Nato
(fot. arch. A. Magiera, J. Czech)

Widzę słońce, które kładzie się na wierzchołku grzyba. Urabiam kilka metrów stromego lodu, wkręcam śrubę i napieram w najmniej przewieszony, wydawałoby się możliwy do przejścia fragment potężnego grzyba szczytowego (20 m, 100 st.). Śruba jest już kilka metrów niżej, szron oklejający grzyb nie pozwala osadzić kolejnych, raki szukają oparcia w przewieszonym lodzie, a ostrza czekanów wbite w grubą szadź, nie mogąc znaleźć oparcia w lodzie, zaczynają się obsuwać. Próba przesunięcia się w górę kończy się lotem. Artur asekuruje czujnie, więc wracam do gry. Napieram i nic; już byłem w ogródku, witałem się z gąską, tymczasem dwie kolejne próby kończą się poniżej lodowej śruby.

Jest już popołudnie, siły gdzieś wywietrzały. Lodowy grzyb jak stał, tak stoi broniąc dostępu do piku. Zabrakło około 20 metrów, aby zdobyć Cerro Nato – wycofujemy się zjazdami w kierunku przełęczy Doblado i dalej w dół. Na dole lodowca zostawiamy depozyt z nadzieją na kolejną wspinaczkę w rejonie Cerro Mocho lub Aguja Saint Exupery. Do namiotu docieramy o 22.00.

Następnego dnia rozmawiam ze wspinaczami z Czech którzy na „Kompresorze” urobili tylko pięć wyciągów. Artur rozmawia z Austriakami od „Reb Bulla Lamy”, którzy się wycofują do El Chalten, bo jak twierdzą oblepiony śniegiem granit Cerro Torre nie rokuje nadziei na wejście na szczyt. W tym krótkim oknie pogodowym byliśmy najwyżej działającym zespołem w masywie Cerro Torre.

• III próba

30 stycznia wstajemy o godz. 2.00. Zaczynamy gotować, jednak o 2.30. wiatr przygania chmury, z których zaczyna padać – zostajemy na „Taborze”.

• IV próba

31 stycznia wstajemy o 2.00. i mimo wątpliwej pogody postanawiamy podjąć ostateczną rozgrywkę. O 6.00 jesteśmy przy naszym depozycie, jednak wirujące płatki śniegu, chmury zasłaniające góry i zimno doprowadzają nas do rezygnacji – wracamy.

Lodowy pasąg Cerro Torre (fot. arch. A. Magiera, J. Czech)

Wnioski :

Cel, jaki sobie postawiliśmy jest bardzo trudny. Jego realizacja wymaga bardzo dobrego, wszechstronnego wspinaczkowego przygotowania oraz dobrej pogody. Kiedy te czynniki zatrybią, jest szansa na dokonanie rzeczy, której nie zrobił jeszcze nikt – „WIELKI TRAWERS MASYWU CERRO TORRE” – problem jest nadal otwarty… Mam nadzieję spróbować jeszcze raz.

Kilka słów na temat pogody. Mimo, że Cerro Torre od Fitz Roy’a dzieli w linii prostej tylko niespełna cztery kilometry, to warunki są tam totalnie inne, na niekorzyść tego niższego. W czasie naszego pobytu nasza grań była widoczna – sumując chyba wszystkie przejaśnienia – maksymalnie przez dwa dni, z kolei grań otaczająca Fitz Roy była widoczna co najmniej przez połowę czasu, jaki tam spędziliśmy. Rozsądniej byłoby działać w rejonie bardziej pogodnym. Jednak to, jakie wspinaczki są rozsądne oddaję pod prywatny osąd każdego alpinisty.

PS W czasie wyjazdu wspinaliśmy się także na okalających rejon sportowych, obitych drogach, pokonując około dwudziestu takich linii o trudnościach do 7b.

Dziękujemy Polskiemu Związkowi Alpinizmu za wsparcie finansowe wyjazdu oraz Hurtowni „Fatra” z Sandomierza za liny „Tendon”, które działały bez zarzutu.

Z taternickim pozdrowieniem
Jacek Czech (KS Kandahar, KW Katowice, „W SKALE”)

27 października 2010

VII Mistrzostwa Śląska „W SKALE” Gierałtowice 2010

23 października w Szkole Podstawowej w Gierałtowicach już po raz siódmy odbyły się Mistrzostwa Śląska Dzieci i Młodzieży Szkół Podstawowych i Gimnazjalnych we wspinaczce sportowej. Największe wspinaczkowe zawody w tych kategoriach wiekowych w Polsce zebrały prawie 50 najlepszych zawodników z całego kraju.

Arena zawodów

Na gierałtowickiej ściance w konkurencji na czas i na trudność rywalizowali poza gospodarzami wspinacze z Białegostoku, Brzeszcz, Bytomia, Gliwic, Jaworzna, Jastrzębia Zdrój, Krakowa, Orzesza, Rybnika, Warszawy i Zabrza. W zaciętej walce młodym wspinaczom dopingowali licznie zgromadzeni kibice, w tym: rodzice, trenerzy, koledzy, Dyrekcja Szkoły i Wójt Gminy Gierałtowice.

Na szczególną uwagę zasługują wyniki czwórki zawodników, którzy w przyszłości zapewne wzmocnią reprezentację Polski na arenach międzynarodowych . I tak w kategorii Szk. Pst. bezkonkurencyjna okazała się reprezentantka Strefy Wspinania z Krakowa Barbara Salwińska oraz Szymon Pęcikiewicz z UKS Brzeszcze, którzy pokonali rywali w czasówkach i na trudność. Natomiast w kategorii Gimnazjum chłopców zaciętą rywalizację na najwyższym poziomie w czasówkach i w prowadzeniu stoczyli Łukasz Lipok z CW Transformator i reprezentant CW CECHOWNIA Rybnik Igor Fojcik. Za swoje dobre wyniki Basia i Łukasz zdobyli laur Najlepszego Zawodnika Mistrzostw Śląska 2010.

Tytuły Mistrza Śląska 2010 oraz kolejne miejsca zdobyli:

SP – trudność – dziewczęta:

1. BARBARA SALWIŃSKA – STREFA WSPINANIA KRAKÓW
2. IDA KUPŚ – STREFA WSPINANIA KRAKÓW
3. JUSTYNA TOMCZYK – STREFA WSPINANIA KRAKÓW
4. ALEKSANDRA SZCZUREK – TRIPONT KW JASTRZĘBIE-ZDRÓJ

SP – czas – dziewczęta:

1. BARBARA SALWIŃSKA – STREFA WSPINANIA KRAKÓW
2. NINA BOŻELA – STREFA WSPINANIA KRAKÓW
3. IDA KUPŚ – STREFA WSPINANIA KRAKÓW
4. HANNA ZŁOTEK – UKS BRZESZCZE

SP – czas – chłopcy:

1. SZYMON PĘCZKIEWICZ – UKS BRZESZCE
2. MAKSYMILIAN BENEK – SKARPA BYTOM V15
3. FILIP CHRAPOWICKI – BIAŁYSTOK
4. DANIEL GALIŃSKI – UKS W SKALE GIERAŁTOWICE

SP – trudność – chłopcy:

1. SZYMON PĘCZKIEWICZ – UKS BRZESZCZE
2. FILIP CHRAPOWICKI – BIAŁYSTOK
3. MAKSYMILIAN BENEK – SKARPA BYTOM V15
4. WOJCIECH PEŁKA – RENI-SPORT KRAKÓW

Gim. – czas – dziewczęta:

1. ELŻBIETA CZECH – UKS W SKALE KANDAHAR GIERAŁTOWICE
2. PATRYCJA NALEPA- KW JASTRZĘBIE ZDRÓJ
3. DOMINIKA NALEPA – KW JASTRZĘBIE ZDRÓJ
4. MAŁGORZATA SZYMAŃSKA – UKS BRZESZCZE

Gim. – trudność – dziewczęta:

1. DOMINIKA NALEPA – TRIPONT KW JASTRZĘBIE ZDRÓJ
2. MAŁGORZATA SZYMAŃSKA – UKS BRZESZCZE
3. ELŻBIETA CZECH – UKS W SKALE KANDAHAR GIERAŁTOWICE
4. PATRYCJA NALEPA – KW JASTRZĘBIE ZDRÓJ

Gim. – czas – chłopcy:

1. ŁUKASZ LIPOK – CW TRANSWORMATOR KATOWICE , GIERAŁTOWICE
2. IGOR FOJCIK – CW CECHOWNIA RYBNIK
3. BARTEK MIZIOŁEK – UKS K2 JAWORZNO
4. PATRYK GUZIK – UKS K2 JAWORZNO

Gim – trudność -chłopcy:

1. ŁUKASZ LIPOK – CW TRANSFORMATOR KATOWICE , GIERAŁTOWICE
2. IGOR FOJCIK – CW CECHOWNIA RYBNIK
3. PATRYK GUZIK – UKS K2 JAWORZNO
4. BARTOSZ KACZMARCZYK – KW JASTRZĘBIE ZDRÓJ

Medaliści

***

Organizatorami i sponsorami imprezy byli:

• Urząd Gminy Gierałtowice
• Gminny Ośrodek Kultury w Gierałtowicach
• Szkoła Podstawowa w Gierałtowicach
• Szkoła Wspinaczkowa Haliny i Jacka Czech „W SKALE”
• UKS „OLIMP” sekcja wspinaczki „W SKALE” przy Szkole Podstawowej w Gierałtowicach
• CLIMB ON, EDERLID, HiMOUNTAIN, HURTOWNIA FATRA, LHOTSE, MILO, UNI-SPORT, MAMMUT

Autorem dróg i szefem zawodów był Jacek Czech – Szkoła Wspinaczkowa „W SKALE”.

Wszystkim wolontariuszom z KS KANDAHAR i KW GLIWICE oraz innym osobom, które pomogły w imprezie w imieniu zawodników i swoim bardzo dziękuję.

Fot. Adam Benek, Renat Szymański, Jacek Czech.

Z górskim pozdrowieniem
Jacek Czech („W SKALE”, KW KATOWICE, KS KANDAHAR) ]]> http://wskale.pl/archives/95/feed 0